tomorow or forever I'am only 13 super junior

posted on 11 Apr 2008 19:44 by mint1clamp3f

 คนที่ไม่ only 13 ปิดไปเถอะค่ะ อย่าสร้างความลำบากใจแก่กันเลยนะค่ะ

เราในฐานะเอลฟ์คนหนึ่งที่มีความคิดแบบนี้ ใจแคบแบบนี้

เพราะหัวใจเราแคบพอแค่เพียง13คนเท่านั้น ใจมันเลยไม่กว้างไงค่ะ

--------------------------------- ---------------------------------------------------------------------- 

กาลครั้งหนึ่ง...มีผู้ชาย 13 คน
กำลังเดินตามทางความฝันของตัวเอง
แม้จะมีอุปสรรคมากมาย แต่พวกเค้าก็ผ่านมันมาได้
....
ในทุกวันๆมีแต่คำว่า ซ้อม...ซ้อมแล้วก็ซ้อม
เหนื่อย...ทั้งที่รู้ว่าเหนื่อยแต่ก็ยังพยายาม
พยายามตลอดมา จนในที่สุดความฝันของเค้าก็เป็นจริง
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่...ที่ลูกโป่งสีน้ำเงิน
กลายเป็นสัญลักษณ์ของ Super Junior
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่...ที่ภูติตัวน้อยที่เรียกว่า “E.L.F” ถือกำเนิดขึ้นมา
ไม่รู้ว่าคลื่นแห่งท้องทะเลที่สวยงามที่สุดก่อตัวขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่
คลื่นที่ภูติตัวน้อยเรียกว่า “Sapphire Blue”
บางทีอาจจะเกิดขึ้นมานับตั้งแต่วันนั้นแล้วก็ได้
วันที่ 27 ตุลาคม 2005
วันเดียวกันกับที่ “Super Junior” ถือกำเนิดขึ้นมา
คงจะเป็นวันเดียวกับที่เหล่าภูติกำเนิดขึ้นมาด้วยเหมือนกัน
และมันก็คงเป็นวันเดียวกันกับที่คลื่นลูกนั้นกำลังก่อตัวขึ้น
วันเดียวกันกับที่ลูกโป่งสีนั้นกำลังจะถูกปล่อยให้ขึ้นฟ้า
ทุกอย่างเกิดขึ้นมาพร้อมกันกับพวกเค้า “Super Junior”
เกิดมาเพื่อพบเจอกัน เกิดขึ้นมาเพื่ออยู่เคียงข้างกันและกัน
เกิดขึ้นมาเพื่อเป็นเพื่อนกันตลอดกาล

ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ “Super Junior” กำลังโศกเศร้า
เวลานั้นคลื่นลูกนั้นจะโหมกระหน่ำราวกับว่ากำลังปลอบโยนพวกเค้า
หรือบางทีอาจจะกำลังโกรธคนที่ทำให้ “Super Junior” ต้องเศร้าใจ
เวลาเดียวกันนั้นน้ำตาของภูติก็ได้หลั่งไหลด้วยเช่นกัน
แน่นอน...แม้แต่ลูกโป่งพวกนั้นก็กำลังจะตกลงมาจากฟ้าด้วยเหมือนกัน

ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ “Super Junior” กำลังมีความสุข
คลื่นลูกนั้นจะเงียบสงบ
ลูกโป่งล่องลอยไปตามสายลม
เหล่าภูติต่างก็มีใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

แต่คุณรู้อะไรมั้ย?
คลื่นลูกนั้นไม่อาจยิ่งใหญ่ได้
คลื่นลูกนั้นไม่อาจสวยงามได้
หรือแม้แต่ลูกโป่งเหล่านั้นก็ไม่อาจลอยขึ้นฟ้าได้
หากปราศจากพลังแห่งภูติ
ภูติที่เรียกว่า “E.L.F”
“E.L.F” คือคนที่ทำให้เกิดทุกสิ่ง
และคนที่ทำให้ “E.L.F” เกิดขึ้นมา
คนที่เปรียบเหมือนหัวใจของเหล่าภูติ “Super Junior”
หรือบางที...อาจยิ่งกว่าหัวใจเพราะเค้าคือลมหายใจ
เหล่าภูติไม่อาจอยู่ได้หากขาด “Super Junior”
ก็ถ้าขาดลมหายใจไปแล้วเหล่าภูติจะอยู่ได้ยังไง
ถ้าไม่มีภูติ คลื่นลูกนั้นก็คงหายไป
หากไม่มีภูติลูกโป่งเหล่านั้นคงไม่อาจลอยขึ้นฟ้าได้อีก
หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ ถ้าไม่มี “Super Junior”
ทั้งคลื่น ลูกโป่งและเหล่าภูติก็คงสูญสลายไป

แต่คุณรู้อะไรมั้ย?
“Super Junior” ก็ไม่อาจอยู่ได้เช่นกันหากขาดเพื่อนคนสำคัญ
หากขาดลูกโป่งพวกนั้นบนท้องฟ้า
หากขาดซึ่งคลื่นลูกนั้นที่คอยพัดพาเค้าเพื่อให้ไปถึงฝั่งโดยปลอดภัย
หากขาดเพื่อนร่วมเดินทาง “E.L.F” หากขาดซึ่ง Ever Lasting Friends
ลมหายใจ หัวใจ เพื่อนคนสำคัญ
สายสัมพันธ์ของคน 13 คน กับเพื่อนคนสำคัญ
เพื่อนที่จะอยู่เคียงข้างพวกเค้าไปตลอดกาล “E.L.F”
สายสัมพันธ์ที่ใครก็ตามไม่อาจจะทำลายมันได้
เพราะถ้าทำแบบนั้นคลื่นลูกนั้นก็จะดูดกลืนคนคนให้หายไป
คลื่นที่ยิ่งใหญ่แต่ไม่อันตราย แต่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง
ที่คิดทำร้าย “Super Junior” และ “E.L.F”
คลื่นที่เต็มไปด้วยความรักอันบริสุทธิ์ของเหล่าภูติน้อย
คลื่นที่คอยปกป้อง ดูแล
คลื่นที่ห่อหุ้มความรักของ “E.L.F” ซึ่งมอบแด่ Super Junior
คลื่นที่ห่อหุ้มความรักของ “Super Junior” ซึ่งมอบแด่ E.L.F
คลื่นที่ E.L.F สั่งเอาไว้ว่า “พาพวกเค้าไปให้ถึงฝั่งนะ”
คลื่นที่แสนจะงดงาม คลื่นที่มีหนึ่งเดียวในโลก
“Sapphire Blue”

กี่ครั้งมาแล้วที่คน 13 คนพร่ำบอกกับเหล่าภูติว่า “ขอบคุณ”
1 ใน 13 คนเคยบอกกับภูติว่า
“ขอบคุณพวกเราทำไม พวกเราต่างหากที่ควรขอบคุณ”
แต่คุณว่ามั้ย?
เหล่าภูติเองก็คงคิดเหมือนกันว่า
“ขอบคุณพวกเราทำไม พวกเราต่างหากที่ควรขอบคุณ”
ไม่ว่ายังไงก็ยังคงเหมือนกัน คิดเหมือนกัน รู้สึกเหมือนกัน
สำหรับพวกเค้าไม่จำเป็นอีกแล้วไม่ว่าคำพูดใดๆ
เพราะไม่ว่าเมื่อไหร่พวกเค้าก็สื่อถึงกันได้เสมอ

แต่คุณรู้อะไรมั้ย?
2 ครั้ง...2 ครั้งที่คลื่นลูกนั้นโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง
2 ครั้งที่ลูกโป่งสีน้ำเงินหายไปจากท้องฟ้า
2 ครั้งที่เหล่าภูติเกือบถูกช่วงชิงลมหายใจไป
ครั้งแรกนั้นเกิดขึ้นเมื่อ “Super Junior” ยังเป็นเพียงโปรเจคต์
แต่คนที่นำลมหายใจนั้นกลับคืนมาให้ E.L.F
คือผู้ชายคนที่ 13 “โจ คยูฮยอน”
คนที่เป็นดังส่วนเติมเต็มของ “Super Junior”

ครั้งที่ 2 อุบัติเหตุที่ไม่น่าจดจำ
อุบัติเหตุที่ทำให้ทั้ง Super Junior และ E.L.F
เกือบหัวใจสูญสลาย  ช่วงเวลาที่เหล่าภูติต้องสูญเสียน้ำตามากกว่าครั้งไหนๆ
ช่วงเวลาที่เสียงภาวนาจากเพื่อนคนสำคัญดังกึกก้องทั่วทุกหนแห่ง
เป็นดังช่วงเวลาที่พร้อมจะดับลมหายใจของภูติได้ทุกเมื่อ
แต่ทุกอย่างก็กลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง เมื่อคนที่เคย
นำลมหายใจกลับมาคืนให้ E.L.F ในครั้งแรกนั้นกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม
ขอบคุณคนที่ 13 ของพวกเรา “โจ คยูฮยอน”
“ขอบคุณที่กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม
และขอบคุณพี่ชายอีก 3 คน ที่พวกพี่ยังปลอดภัยดี”
นั่นคือสิ่งที่ E.L.F ทุกคนพร่ำบอกกับตัวเอง
คำภาวนาของเหล่าภูติเป็นจริงแล้ว

ณ วันนี้ถ้าจะถามว่าพวกเค้าเป็นยังไง คงไม่มีใครตอบได้
สิ่งเดียวที่รู้ อุปสรรคยังคงไม่หมดไป
ขึ้นอยู่กับว่าเหล่าภูติจะยังคงยืนหยัดอยู่เคียงข้าง Super Junior หรือป่าว?
ถ้าหากคนทั้ง 13 คน และเหล่าภูติยังอยู่เคียงข้างกันต่อไป
เชื่อเถอะว่า อุปสรรคใดๆก็ไม่อาจขวางทางพวกเค้าได้อีกแล้ว

แล้วที่สำคัญ...ตอนนี้...
ก็คงต้องถามพวกเค้าด้วยว่า “ลืมอะไรไปหรือป่าว?”
สายสัมพันธ์ของ E.L.F และ Super Junior เป็นสิ่งสำคัญก็จริง
แต่สายสัมพันธ์ระหว่างภูติด้วยกันก็สำคัญเช่นกัน
อย่าได้ลืมว่าไม่ว่าจะประเทศไหนก็ตาม
คนที่รัก คนที่ต้องการปกป้องดูแล
คนที่อยากจะอยู่เคียงข้าง Super Junior ตลอดไป
ทุกคนต่างก็คือ “Ever Lasting Friends” ด้วยกันทั้งนั้น
แม้พวกเราจะต่างคนต่างความคิด
แต่สิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้ ทุกคนต่างก็รักเพียงคน 13 คนเท่านั้น
เพียงแต่การแสดงออกของพวกเราต่างกันเท่านั้นเอง
อย่าต่อว่าหากจะมีคนบางคนพูดคำคำนั้นไม่ได้
อย่าต่อว่าว่าคนบางคนโหดร้ายเพราะต้องการพูดคำคำนั้น
ขอร้อง ได้โปรด…อย่าทำแบบนั้น
อย่าทำลายสายสัมพันธ์ของ “E.L.F” ด้วยกัน
ถ้า “E.L.F” ไม่สามัคคีกัน
คลื่นลูกนั้นก็จะไม่สวยงามเท่าที่เคยเป็น
ลูกโป่งเหล่านั้นคงลอยขึ้นไปสูงกว่านี้ไม่ได้
และคลื่นลูกนั้นอาจทำให้คนที่พวกเรารัก
ไปถึงฝั่งได้โดยไม่ราบรื่นนัก
เพราะฉะนั้นอย่าได้ลืมเลือนสายสัมพันธ์นี้
เพราะพวกเรามีกันเพียงแค่นี้เท่านั้น
คน 13 คน เหล่าภูติ คลื่นที่สวยงาม และลูกโป่งสีน้ำเงิน

จากนี้ไปมาพยายามด้วยกันอีกครั้งนะ
แล้วก็อย่าเอาแต่เดินก้มหน้าอีกล่ะ^^
มองดูสิ่งรอบๆตัว มองดูคนที่คอยห่วงใยพวกเราด้วย
พ่อแม่และคนในครอบครัวอย่าได้ลืมเลือนเช่นกัน

สุดท้ายนี้
ขอให้ E.L.F ทุกคนมีความสุขและอย่าย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ
ขอให้คนทั้ง 13 คนมีความสุขและสมปรารถนาในทุกสิ่ง

รักพวกเธอ “E.L.F”

Super Junior ชั้นรักคุณ

ทั้งจากนี้และตลอดไป,,

แด่...Ever Lasting Friends

แด่...Super Junior

พวกเราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป


หลังจากที่พวกท่านได้อ่านแล้ว ก็ช่วบโพสต่อไปด้วยนะ

ใครรู้จักเอลฟ์ที่อยุ่ประเทศก็ช่วยโพสต่อหน่อยนะ

เอลฟ์ไทยต้องแสดงพลังให้เอลฟ์ในชาติอื่นๆให้เห็น

พลังของเอลฟ์ สุดท้ายย..

หลังจากที่พวกท่านได้อ่านแล้ว ก็ช่วบโพสต่อไปด้วยนะ

ใครรู้จักเอลฟ์ที่อยุ่ประเทศก็ช่วยโพสต่อหน่อยนะ

เอลฟ์ไทยต้องแสดงพลังให้เอลฟ์ในชาติอื่นๆให้เห็น

พลังของเอลฟ์ สุดท้ายย..


ONLY 13 !! NOW AND FOREVER…

 เครดิตนี้เป็นของเอลฟ์ทุกคนนะคะ

---------------------------------------------------------------------------------------

ELF : Marry U น่ารักมากเลย ฉันจะกัดพี่!
อึนฮยอก: จะกัดผมเหรอ? งั้นผมจะไม่แสดงเพลงMarry Uอีกนะ

ELF : ฉันนอนไม่ได้เลยเพราะว่ามียุงพวกนี้อยู่ พี่ช่วยสั่งสอนมันทีสิ
ทงเฮ : ส่งชื่อกับที่อยู่ของพวกยุงมาให้ผมเลย ผมจะสั่งสอนมันให้!!

ELF : พี่ปลา ถ้าพี่ไม่ตอบอะไรเลย ฉันจะไปอยู่กับพี่~
ทงเฮ : ปลา ปลา กำลังส่งแมสเซจ... ปี๊บๆ~~~

ELF : พี่ได้รับลูกศรแห่งรักของฉันแล้ว
ซองมิน : อ๊ากกกก!! คุณพลาดแล้ว.....ล้อเล่นนะ

ELF : พี่คือพี่คยูฮยอนจริงๆเหรอ? T____T
คยูฮยอน : T__T ใช่แล้ว ผมคยูฮยอนจริงๆนะ T____T

ELF : พี่ทงเฮเป็นของใคร?
คยูฮยอน :
ทงเฮเป็นของผม ^^ (เป็นของบอมเฟ้ยยย ฟ้องซองมินแน่-^-)

ELF : พี่อยากออกไปเที่ยวกับฉันมั้ย?
คยูฮยอน :
ผมบอกแล้วว่าพี่ทงเฮเป็นของผม ทำไมผมต้องไปเที่ยวกับคุณล่ะ? ?????? (ฟ้องงงง แง่งง)

ELF : พี่~ พี่น่ารักจังเลย น่ารักจริงๆนะเนี่ย ((ข้อความนี้เขียนให้ฮีชอล))
คยูฮยอน : ผมรู้ว่าพี่ฮีชอลน่ะน่ารักมากกว่าผม T__T

ELF : อ๊า~ หนาวมากเลย อากาศแบบนี้พี่จะโดนลมพัดเอา ระวังจะเป็นหวัดนะคะ
คยูฮยอน : พวกเราแข็งแรงมากนะ.....โดยเฉพาะพี่ชินดง

ELF : ถ้ามีแค่ 13 คนฉันจะยิ้มได้ แต่ถ้ามี 14 คนฉันคงร้องไห้
Super Junior : *^^*^0^ ^3^_^ ^.,^ ^.^   (ยิ้มงี้หมายความว่าแค่13คนชิมิ^^)

ELF : พี่คังอิน เบอร์โทรศัพท์พี่เบอร์อะไรเหรอ?
คังอิน : 010 1313 1313 อย่าลืมโทรมานะ ^^~ (<<< 13)

ELF : ซุปเปอร์จูเนียร์มีแค่ 13 คน แค่13คน!!
คยูฮยอน : 14 คนสิ~ เริ่มจากพี่อีทึกและจบที่ ELF. (หึหึ)

ELF : ฉันอยากพูดอะไรสักอย่างนึง พวกเราจะปกป้องพี่ค่ะ
คังอิน : รู้สึกละอายจังที่คุณต้องปกป้องพวกเรา Super Junior ก็จะปกป้อง ELF เหมือนกัน

ELF : ฉันอยากจะบอกว่าฉันรักคุณ ((เนื้อเพลงของ Marry U))
ทงเฮ : ผมก็รักคุณ^^ ขอบคุณที่ให้กำลังใจพวกเราอยู่ทุกวัน ผมรักคุณ ELF ^^

ELF : ลุงทึก!!!!!!!!! อายุของพี่อ่ะ ฉันเรียกพี่ว่าลุงได้นะ!!! ????
แองเจิลทึก : ฉันเนี่ยนะ!!!!!!!!! ฉันยังเป็นพี่ (ว้อย) !!!!!!!!!

ELF : พี่ทงเฮ!!!!!!! จริงๆนะ!!!!! พี่จะแต่งงานมั้ย!!!!!!!!!?? กับELFอ่ะ!!!!!!!!!
ฮยอกแจ : ผมคัดค้านการแต่งงานนั้นได้ปะ? (คัดค้านเพื่อบอมชิมิ ก็ด๊องของบอกแล้วไก่ของมังกร)

ELF : แต่งงานกันกับฉันมั้ย~~~~~ พี่ยองอุน~~~~ ~~
คยูฮยอน : อ้าว แล้วผมล่ะ?

ELF : หนังเรื่อง Flower Boys เป็นหนังเกี่ยวกับการฆาตกรรม!!!!!!!!!
ฮีชอล : อยากตายมั้ย?

ELF : ตอนนี้ฉันจะเข้านอนแล้วล่ะ~? ฉันรู้ว่าพี่คงส่งฉันเข้านอนไม่ได้ แต่ว่า..พี่ช่วยบอกราตรีสวัสดิ์ได้มั้ย?
อึนฮยอก : Good night

ELF : ซุปเปอร์จูเนียร์มีคนที่เปิดปี 83 อยู่ 2 คนคือพี่อีทึกกับพี่ฮีชอล แล้วก็มีน้องเล็ก 2 คนคือรยออุคกับคยูฮยอน
คยูฮยอน : ผมอยู่นี่~ ^^ คุณเรียกผมเหรอ?
เยซอง : เงียบไปเลย!

ELF : ฉันขอโทษแต่ฉันรักคุณ ((เนื้อเพลงLie ของ BigBang))
แองเจิลทึก : นั่นมันคำโกหกต่างหากล่ะ

ELF : พี่อย่าไปไหนนะ อย่าเปลี่ยนไปนะ
อึนฮยอก : ผมเลยไปนอนที่ห้องนอนไม่ได้เลย ? ?

ELF : พรุ่งนี้ฉันจะไปปกป้องพี่ค่ะ (วันที่ 26 มกราคม ที่หน้าตึกเอสเอ็ม)
ทงเฮ : ผมควรจะปกป้องคุณมากกว่า คุณต้องบอกผมนะถ้าคุณหนาว

ELF : พี่มีความสุขมั้ย?
ทงเฮ : ผมมีความสุขเพราะผมีความฝันและพวกคุณก็ทำให้ผมมีความสุขมากขึ้นไปอีก

ELF : พี่คยูฮยอน พวกเราจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ใช่มั้ย?? ??
ทงเฮ : พวกเรา ??

ELF : ฉันไปงานแจกลายเซ็นของพี่มา ฉันเจ็บเท้าจัง ?_? แถมยังไม่ได้เห็นพี่ใกล้ๆอีกต่างหาก
ทงเฮ : เจ็บมากมั้ย? ผมหวังว่าทุกคนจะดูแลตัวเองนะ ครั้งหน้าหวังว่าจะไม่มีใครเจ็บ ?~~~~~~~~~

ELF : ฉันไปที่สวนสัตว์มาแหละ แล้วก็เห็นหมาป่าทะเลทรายด้วย พี่คิดว่ามันเหมือนใคร~~?
ฮีชอล : ไม่ใช่ชั้นอ่ะ

ELF : ฉันรักพวกพี่ รักMarry U และ Don't Don ฉันรักพวกพี่ดูแลตัวเองด้วยนะคะ พี่อย่าทิ้งพวกเรา ELF นะ พี่ตอบข้อความของฉันหน่อยสิคะ ?.?
ฮีชอล : ตอบแล้ว

ELF : พี่ ฉันจะใส่เสื้อวอร์มไปปกป้องพี่ทั้ง 13 คน พี่จะอยู่ข้างพวกเราใช่มั้ย?
ฮีชอล : ไม่ว่าใครจะพูดอะไรก็อย่าท้อแท้ ผมอยู่ข้างพวกคุณเสมอ

ELF : พี่ หูของฉันใหญ่มากเลยอ่ะ
ฮีชอล : แล้ว ELF ก็กลายเป็นลา

ELF : ฉันรักพวกพี่ทั้ง 13 คน เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
อีทึก : ผมมีความสุขเพราะพวกคุณ.. ผมรักคุณ.. ^^ และผมก็จะทำใพวกคุณมีความสุขเหมือนกัน

ELF : พี่ฉันจะออกไปดีมั้ยอ่ะ? หนังกำลังจะฉายตอนที่ฉันเข้าเรียนอ่ะ ?_?
ซองมิน : ผมจะตีคุณถ้าคุณหนีเรียน ?0?:: แล้วก็จะไม่ส่งข้อความให้ด้วย

ELF : พี่ พี่อย่าหยุดยิ้มนะ เวลาที่พี่ยิ้มพี่ดูหล่อมากเลยแล้วก็อย่าลืมพวกเรานะ
ซองมิน : แน่นอน.. รอยยิ้มของผมน่ะน่ารักมาก ~????

ELF : อืม.. ตอนนี้พี่ทำอะไรอยู่อ่ะคะ?? ฉันเรียนหนักมากเลยที่สถาบันกวดวิชา
ซองมิน : ผมกำลังกินรามยอนคนเดียวอ่ะ แต่ว่าตอนนี้ต้องออกไปจัดรายการชอนจิแล้วล่ะ

ELF : สวัสดีค่ะ พี่คยูฮยอน
คยูฮยอน : สวัสดีครับ พี่ฮีชอลสบายดีมั้ย?

ELF : พี่ทำอะไรอยู่อ่ะคะ? ถ้าพี่ยังอยู่ในบอร์ดล่ะก็ไปที่ไหนสักที่ด้วยกันเถอะ
คยูฮยอน : ได้สิ ไปกันเลย~ ??? อยากไปที่ไหนล่ะ?~~ ทะเลมั้ย?

ELF : ขอบคุณนะคะ ที่พี่มาเป็นนักร้อง
คยูฮยอน : ขอบคุณที่มาเป็น ELF เหมือนกันครับ

ELF : พี่อยู่ที่ไหนอ่ะ??
คยูฮยอน : ตอนนี้อยู่ที่ห้องนั่งเล่นอ่ะ

ELF : ทำไมฉันถึงรัก Super Junior?
คยูฮยอน : รักผมด้วยใช่มั้ย?

ELF : พี่ วันนี้ฉันป่วยอ่ะ ไปโรงเรียนไม่ได้เลย วันนี้เรียนวันสุดท้ายแล้วด้วย
เยซอง : พักผ่อนเยอะๆนะ แล้วอย่าป่วยอีกล่ะ

ELF : พี่คังอิน อย่าป่วยนะ
คยูฮยอน : พี่คังอินสบายดีครับ ไม่ต้องเป็นห่วง

ELF : พี่พูดว่า "นายัง ผมรักคุณ" หน่อยสิคะ
คยูฮยอน : นายัง ผมรักคุณ

ELF : พี่ฉันอยากกินเค้กอ่ะ
คยูฮยอน : กินเลย
ELF : แต่ว่าฉันไม่รู้จะไปซื้อที่ไหนอ่ะ ?_? ซื้อให้ฉันหน่อยสิคะ~
คยูฮยอน : งั้นอย่ากินเลย มันทำให้อ้วนนะ

ELF : ว๊าว พี่จงอุนเสียงดีมากเลย ฉันรักพี่ค่ะ
เยซอง : ELF ผมรักคุณ

ELF : วันนี้วันแปแปโรเดย์ล่ะ ถ้าพี่ไม่ตอบข้อความของฉัน ฉันจะไม่ให้แปแปโรพี่ ?_?
คังอิน : นี่ไง ตอบแล้ว!!! ไหนอ่ะแปแปโร?
(วันแปแปโรเดย์คือวันที่11เดือน11 เป็นวันที่หญิงชายจะให้แปแปโรกัน ลักษณะเหมือนแท่งป๊อกกี้อ่ะคะ)

Credit : everlastingfriends
Translated to Thai by
Pinkynui@SJCC
http://sjcelebs.invisionplus.net
กรุณานำออกไปพร้อมเครดิตทั้งหมด

 

 

because of you

posted on 11 Apr 2008 08:32 by mint1clamp3f

ตั้งแต่ไม่มีพี่....ตั้งแต่ที่เราเหินห่างกัน
เพราะสาเหตุบางอย่างที่พี่ไม่เคยจะอธิบาย....

ขอบคุณที่เคยอยู่ข้างๆไม่ว่าจะที่โรงเรียนหรือที่ไหน
ขอบคุณที่ยังเคยมีความจริงใจให้ถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะไม่เหลือ
ขอบคุณที่ทำให้รู้จักคำว่ารักใครสักคนอย่างจริงใจและจริงจัง

อันที่จริงมันไม่ง่ายเลยที่ต้องพูดคำนี้....คำว่าลาก่อน
....แต่อยากให้พี่พูด...พูดมันกับผมสักครั้งนะครับ...
ขอโทษที่ใช้คำพูดเหมือนผู้หญิงไม่ได้...
...ทั้งๆที่ตอนอยู่กับพี่ผมเป็นผู้หญิงเต็มตัวได้ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วครับ

ผมไม่อยากจะบอกกับพี่ชายเลยว่ามันเจ็บมากจริงๆตอนที่พี่จากไปโดยไม่หวนกลับ

ไม่มีคำลา...ไม่มีเหตุผล....
....ถึงผมจะไม่พูดแต่ก็อยากให้พี่รับรู้นะครับ

ผมรักพี่มาก...รักแบบคนรัก...ไม่ใช่พี่น้องร่วมสาบาน
ถึงผมจะชอบพูดจาไม่ดี หรือชอบทำอะไรแปลกๆ
เป็นเพราะผมไม่ชอบแสดงออกแบบตรงๆ แต่ผมก็พยายามแล้วนะ
พยายามแล้ว...แต่ความพยายามของผมคงไม่มากเท่าไหร่
พี่เลยไม่เคยหันมามองน้องสาวคนนี้ ที่ไม่เคยคิดกับพี่เท่ากับพี่ชายเลยสักครั้ง

ผมเคยบอกรักพี่ใช่ไหม อา....3 ครั้งสินะ

ครั้งแรก...ผมเล่นเกมเป้ายิงฉุบทำตามคำสั่งให้มาบอกรักพี่
แต่ผมทำพลาด...เพราะกลัว..เลยบอกไปว่ามันเป็นแค่ 'เกมส์'
ขอโทษนะครับ
ครั้งที่สอง...ผมโดนบังคับจากเพื่อน และพี่ก็โดนเพื่อนผมหลอกว่าผมไม่สบาย
ท่าทางที่พี่เป็นห่วงผมมันทำผมใจเต้นแรง...แต่ไม่มีแล้วใช่ไหมครับ
....แล้วผมก็ทำมันพัง ผมบอกพี่และวิ่งหนีมา...หลังจากนั้น
...เราก็กลับเป็นเหมือนเดิม....
ครั้งสุดท้าย...ผมตัดสินใจบอกพี่ด้วยตัวผมเอง
พี่ถามผมใช่ไหมครับ ว่าผมรักพี่แบบไหน
และผมก็ตอบพี่..ใช่...ตอบตามตรง ในฐานะผู้หญิงคนนึงที่มีความรักให้ผู้ชายคนนึง...ในฐานะคนที่รัก
ไม่ใช่พี่ชายที่รัก...แล้วสีหน้าของพี่ที่ยิ้มเฉยๆทำให้ผมไม่กล้าที่จะยืนอยู่ต่อ
ผมเลือกที่จะเดินกลับออกมา...ไม่เข้าใจตัวเองอยู่เหมือนกัน

เพื่อนผมหาว่าผมบ้า ทำไมไม่ฟังให้รู้เรื่อง
...แต่ผมคิดว่าผมรู้คำตอบแล้วล่ะครับ...แค่น้องสาวสินะ ที่ผมเป็นได้....
ก็แค่นั้น....พี่ห่วงผมในฐานะพี่ชายน้องสาว...

ผมยอมรับ ผมเป็นคนขี้หวง และขี้น้อยใจ หงุดหงิดง่าย โมโหง่าย ขี้เหงา ขี้งอน
เอาแต่ใจ และเจ้าอารมณ์
...แต่ผมยินยอมจะเปลี่ยนแปลงทั้งหมดให้ดีขึ้น...ก็เพื่อพี่คนเดียว..
แต่มันคงยังไม่พอ ใช่ไหมครับ??

หรือต่อให้ทำอะไรขึ้นมาแค่ไหน...พี่ก็คงไม่มีวันจะรักผม...ใช่ไหมครับ??

พี่คงตอบผมไม่ได้หรอก^ ^ ก็พี่ไม่ได้อ่านนี่นา

ผมไม่ได้เศร้าหรอก...ผมไม่ได้โกหกนะ
เพราะแค่เห็นพี่มีความสุข คนอย่างผมก็สุขไปด้วย

เพราะรักสำหรับผมไม่ใช่การครอบครอง แต่เป็นการรักแบบที่ผมยินยอมจะให้ได้ทุกอย่างเพื่อคนที่รัก...แม้จะไม่ได้อะไรกลับมาเลยก็ตาม

ผมเอาใจไม่เก่ง พูดไม่เพราะและไม่สุภาพ
...แต่ผมก็พยายามทำให้ดีเพื่อพี่คนเดียวเท่านั้น...

ถ้าพี่ได้อ่านผมคงหน้าแดงตายชัก แต่คงไม่ได้อ่านหรอก
ไม่ว่าใครก็คงไม่ได้อ่านความรู้สึกผมมันบอกอย่างงั้นนะ
เอ....หรือได้อ่านผมก็ไม่รู้อีกนั่นแหล่ะ

อีกปีเดียว...เราก็จะไม่ได้เจอกันแล้ว
นั่นสินะ...ถึงจะเจอก็เหมือนไม่เจออยู่ดี

ผมเริ่มเรื่องมาไกลไปหรือเปล่าเนี่ย เฮ้อออ

ใช่แล้ว...หลังจากที่บอกรักพี่
ผมก็เปลี่ยนไป ผมมีแฟน...และแฟนผมเป็นผู้หญิง
เป็นคนที่พี่รู้จัก
ผมทำผิดกับเธอมาก...ผมไม่ใส่ใจเธอ ไม่สนใจเธอเท่าที่ควร
...นั่นเพราะทั้งผมและเธอไม่ได้รักกัน....
ผมไม่เคยใช้เวลาของผมให้กับเธอ...
..ในขณะที่ผมยอมสละเวลาอยู่กับเพื่อนเพื่อมาเล่นกับพี่...
แต่ผมทำให้เธอไม่ได้ คงเพราะสำหรับผมแล้ว...เธอยังสำคัญไม่พอ
ก็คงเหมือนกับพี่...ที่สำหรับพี่แล้ว ผมก็คงสำคัญไม่พอ...

วันนั้นผมไม่สบาย ต้องลงบ้านตัวเองก่อนแล้วอาเจียนอย่างหนัก
วันนั้นผมขโมยใบประกาศพี่มาด้วยล่ะ คิกคิก
วันรุ่งขึ้นตอนกลางวัน ผมไปเดินอีกตึกนึงกับเพื่อน
แล้วเจอพี่ ผมแกล้งวิ่งหนีเพราะนึกว่าพี่จะมาทวงใบประกาศ
พี่ตามผมทัน และดักหน้าผมและถามถึงอาการป่วยของผม
ผมอึ้ง...ผมไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองใช่ไหม
ว่าพี่ก็เป็นห่วงผมเหมือนกัน ผมอมยิ้มและส่ายหน้าบอกไม่เป็นไร
พี่ถามผมว่าทำไมถึงวิ่งหนีและผมก็บอกสาเหตุ
พี่อึ้งไปเลย จำไม่ได้ล่ะสิ
ดีจังเลยนะ...ผมดีใจมากๆเลยล่ะ
อย่างน้อย...ผมก็ยังสำคัญกว่าใบประกาศใช่ไหมล่า~!

วันแรกที่ผมเจอพี่นะ (อา...ที่ผมลืมบอกไปเลยล่ะสิ)
ผมมีเรื่องกับเพื่อนพี่ใช่ไหม
พี่เป็นเด็กใหม่ ผมไม่รู้จักเลย
แต่...พี่ทำผมกลัวพี่มากๆเลยล่ะ
แต่ไม่รู้ทำไมนะ แค่เห็นหน้าพี่ ผมก็รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

พี่เคยบอกว่าพี่ชายที่เป็นญาติผมไม่ดี
ทั้งๆที่ผมไม่เชื่อ แต่ผมบอกว่าเชื่อ เพราะผมรักพี่
ผมเลวมากใช่ไหม ที่ไม่เชื่อพี่ชายตัวเอง
แต่เชื่อพี่ชายอย่างพี่ที่เป็นคนที่รักมากกว่าพี่ชายร่วมสาบาน

พูดถึงพี่ชายร่วมสาบาน..ที่ตึก1เราสาบานกันที่นั่นใช่ไหม
ทำไมนะ...ตอนที่สาบาน ผมรู้สึกเจ็บตรงที่หัวใจ
เหมือนมีดมันกรีดลึกลงไปสุดขั้ว

ไม่ต่างอะไรกับตอนนี้ ที่พี่จากไป
ผมจะดีใจกว่านี้ถ้าเหตุผลของพี่ไม่ใช่เพราะว่า
พี่เกลียดพี่ชายผม...มีคนบอกผมน่ะ ไม่ต้องถามหรอกว่าใคร
ผมไม่รู้ว่ามันจริงไหม...แต่ถ้าเป็นเพราะพี่เกลียดผมจนไม่อยากพูดด้วย
เหตุผลนี้ผมว่ามันดีกว่านะ...เพราะว่า...มันเจ็บ..กับเหตุผลข้างบนนั้นมากๆ
...เจ็บนะ...ผมร้องไห้ล่ะ
แทบจะเป็นบ้าเลย...
แล้วพอไปหาหมอ...เขากลับบอกคำที่ทำให้รู้สึกแย่
ผมเป็นโรคจิตอ่อนๆ....พี่ไม่ต้องคิดมาก ไม่ใช่เพราะพี่หรอก
ผมเป็นคนที่คิดมากไม่ได้น่ะ แค่นั้นเอง

เฮ้อ...เวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน
เวลาเปลี่ยน...ความสัมพันธ์ก็เปลี่ยน
ผมอิจฉานะ..ทุกคนที่ได้เข้าใกล้พี่
เขาสามารถพูดคุยกับพี่อย่างมีความสุขได้...ในขณะที่ผมทำไม่ได้

และสุดท้ายนี้...ขอบคุณที่ทำให้ผมรู้จักความรักครั้งที่สอง
ถึงครั้งแรกนั้นเขาจะได้จากโลกนี้ไปแล้ว
และถึงพี่จะไม่ใช่รักแรกของผม...แต่ผมรักพี่นะ
และจะรักตลอดไป เพราะพี่คือความฝัน ความหวังของผม
มันไม่พังทลายหรอกฮะ (เอ...ผมสกดถูกไหมนะ)
เพราะมันยังอยู่ตรงนี้ ในหัวใจของผม
ถึงเราจะไม่ได้เป็นเหมือนเดิมแล้ว
แต่พี่ยังคงเป็น 'พี่ชาย' ที่แสนดีสำหรับผมเสมอ
แม้เพื่อนผมจะแนะนำให้ผมเกลียดพี่
ใช่ผมทำได้...แต่ผมก็ยังคงจะรักพี่เช่นกัน
รักมากนะครับ ขอให้มีความสุข
ผมคงจะไม่ได้ดูแลพี่อีกแล้ว
ไม่ได้เฝ้ามองพี่อีกแล้ว
เพราะต่อจากนี้...ต่างคนก็ต้องต่างอยู่

ขอให้พี่มีครอบครัวที่ดีในอนาคต และมีหน้าที่การงานที่มีความสุข
ผมไม่หวังอะไรเพราะผมได้มาพอแล้ว
ได้ความสุข ได้ความทุกข์ที่แม้จะเจ็บแต่ก็สุขใจ
เพราะมันแลกมากับความสุขของพี่
ชีวิตพี่อาจจะดีกว่า ถ้าไม่มีผม

เพราะพี่นะครับ...ผมถึงได้เข้าใจ ความหมายของการรักใครสักคนอีกครั้ง

ขอบคุณจริงๆนะครับ ลาก่อน....จากใจ น้องสาวของพี่ชาย

จะจดจำพี่ตลอดกาล รักพี่นะครับ